Bedrijfshulpverlener

De inrichting van "bedrijfshulpverlening" is een verplichting voor werkgevers, die vastgelegd is in de artikelen 22, 23 en 23a van de Arbowet (van 1-1-1994) en de AMvB Besluit Bedrijfshulpverlening, ook van 1-1-94, in het nieuwe Arbobesluit van 1-7-1997 onder Afdeling 2.5. Arbowet artikel 22 regelt dat de werkgever werknemers aanwijst als bedrijfshulpverlener en vooraf hierover overlegt met de OR.

taken:

Artikel 23 noemt de taken van bedrijfshulpverlening:

eerste hulp bij ongevallen;
het bestrijden van brand;
het in noodsituaties evacueren van werknemers;
communicatie met hulpverleningsorganisaties;

deskundigheid:

Artikel 23a verwijst voor de eisen van deskundigheid, ervaring en uitrusting naar de AMvB (=Besluit). Volgens het Besluit dienen de hulpverleners zodanig opgeleid te zijn dat de BHV gewaarborgd is.

Ook moeten er herhalingscursussen en oefeningen georganiseerd worden.

aantal:

aantal werknemers	aantal BHV-ers
< 15	ten minste één (evt eigenaar, mits deskundig)
tot 50	ten minste één bedrijfshulpverlener
tot 250	ten minste één bedrijfshulpverlener per 50 werknemers
vanaf 250	ten minste vijf bedrijfshulpverleners

Uitleg

Het doel van deze verplichting is de direct nadelige gevolgen voor werknemers van ongevallen en brand zoveel mogelijk te beperken. Om dit te bereiken moet de werkgever voldoen aan de volgende eisen:

de organisatie van de BHV en daarmee tevens het aantal BHV-ers, hun opleiding, bereikbaarheid, beschikbaarheid, uitrusting en geoefendheid en de middelen en voorzieningen ten behoeve van de BHV moeten zodanig zijn dat de taakvervulling op het gebied van BHV onder alle omstandigheden gewaarborgd is;
de werkgever moet de BHV zodanig organiseren dat binnen enkele minuten na het plaatsvinden van een ongeval de BHV-taken op adequate wijze kunnen worden vervuld en dat na aankomst van (professionele) hulporganisaties deze op adequate wijze kunnen worden bijgestaan (de voorpostfunctie);
als er risico's zijn voor de veiligheid of gezondheid van andere werknemers in de nabije omgeving van het bedrijf, dan moeten de betrokken werkgevers zodanige organisatorische maatregelen op het gebied van de BHV nemen, dat de betrokken BHV-ers bij een ongeval over en weer bijstand kunnen verlenen;
een goede communicatie en afstemming met de parate externe hulpverleningsorganisaties moet zijn gewaarborgd;
als werkgevers voor de uitvoering van hun BHV-taken gezamelijke bedrijfshulpverlening organiseren, dan moeten de afspraken daarover schriftelijk worden vastgelegd. Deze afspraken mogen overigens niet inhouden dat een werkgever de bedrijfshulpverlening volledig uitbesteedt.

Ook ten aanzien van de bedrijfshulpverlening geldt dat de werkgever "zorg op maat" moet leveren. Bij het vaststellen van het aantal aan te wijzen werknemers, hun deskundigheid en de ter beschikking te stellen hulpmiddelen moet derhalve met de volgende factoren rekening worden gehouden;

de aard, de grootte en de ligging van het bedrijf.
de aanwezige risico's en de ongevallen die zich kunnen voordoen.
het redelijkerwijs te verwachten aantal aanwezige werknemers en derden* en de tijdstippen waarop zij aanwezig kunnen zijn.
- ( * schoonmakers, onderaannemers, leerlingen, patiënten, bezoekers, enz.)
het redelijkerwijs te verwachten aantal personen dat zich bij een ongeval niet zelfstandig in veiligheid kan brengen.
de opkomsttijd en mogelijkheden van de brandweer en andere hulpverleningsorganisaties.
de organisatorische maatregelen die in het kader van de arbozorg zijn genomen.
de mogelijkheid om met andere arbeidsorganisaties samen te werken.
de inschakeling van externe deskundigen.

De wijze waarop de bedrijfshulpverlening is georganiseerd moet schriftelijk zijn vastgelegd en op een begrijpelijke wijze aan de werknemers bekend gemaakt worden. Aangeraden wordt om dit te doen door middel van het opstellen van een bedrijfsnoodplan.

Opleidingen en oefeningen

De overheid stelt als algemene eis ten aanzien van BHV-ers, dat zij zodanig moeten zijn opgeleid dat zij de BHV-taken naar behoren kunnen vervullen. Ook hier is het "zorg op maat-beginsel" van toepassing (zie hierboven genoemde factoren a t/m h).
Indien de risico's gering zijn, is veelal een eenvoudige opleiding over hoe te handelen bij brand en ongevallen toereikend. Zijn de risico's groter dan zullen de bedrijfshulpverleners adequate opleidingen moeten volgen. Daarbij kan gedacht worden aan een EHBO-opleiding of een opleiding tot brandwacht of een gecombineerde opleiding tot bedrijfhulpverlener. Voor bedrijven met nog grotere risico's kunnen zelfs deze opleidingen niet voldoende zijn en zijn meer gespecialiseerde opleidingen nodig.
De werkgever is verplicht om de bedrijfshulpverleners deel te laten nemen aan herhalingscursussen, oefeningen of andere activiteiten zodat hun kennis en vaardigheden op het vereiste niveau gehandhaafd blijven.

Ook moeten er herhalingscursussen en oefeningen georganiseerd worden.

Middelen:

De voor de BHV benodigde middelen zijn niet nader in Wet of regelgeving omschreven. Er is wel voorgeschreven dat ze van een signalering voorzien moeten zijn. Voor de werknemers moeten "voldoende biljetten" opgehangen zijn, waarop op eenvoudige wijze is aangegeven wat te doen bij ongeval of brand. De BHV-organisatie moet bij het personeel bekend gemaakt worden.

We bieden:

basis bedrijfshulpverlener
basis-plus bedrijfshulpverlener
bedrijfshulpverlener brandbestrijding
ploegleider BHV
coõrdinator BHV
bedrijfshulpverlening agrarische sector
hulpverlening in het wegverkeer
bedrijfshulpverlening in scholen

Examens bij de Nederlandse stichting voor de certificatie van bedrijfshulpverlening, de NCBHV.